KOŚCIÓŁ W AKCJI
Dz 2,1-11 | Ps 104 | 1 Kor 12,3b-7. 12-13 | J 20,19-23

Dzisiejszy krótki fragment Ewangelii opisuje dwa różne momenty z życia apostołów po zmartwychwstaniu Jezusa. Pierwszy ukazuje ich strach, życie w ukryciu, za zamkniętymi drzwiami. Drugi to pokój, radość i misja. Co spowodowało taką zmianę? Decydująca jest obecność Jezusa.

To naprawdę On. Pozdrawia przestraszonych uczniów i pokazuje im swoje ręce i bok. Radość uczniów to znak, że rozpoznali Pana i przyjęli Jego pokój. Odtąd zdolni są dzielić się nim z innymi.

Zesłanie Ducha Świętego to narodzenie Kościoła, który działa. Ukrzyżowany i zmartwychwstały Jezus przynosi uczniom radość i koi ich strach, aby mogli szeroko otworzyć drzwi serc i podjąć misję, do której ich posyła. Tak jak Jezus został posłany przez Ojca, aby głosić Boże miłosierdzie, tak też Jezus wzywa swój Kościół, to znaczy wszystkich swoich uczniów, do mówienia o Nim. Czy mamy tyle siły, żeby podjąć takie wezwanie? Tak, bo mamy Ducha Świętego, który prowadzi nas w sakramencie chrztu i bierzmowania. Każdy zgodnie ze swoim stanem i osobistymi darami zdolny jest do świadczenia o Bożej miłości. Ci z naszych wspólnot, którzy przyjęli święcenia kapłańskie, dodatkowo kontynuują misję Chrystusa i służą w sakramencie pojednania, głosząc, że Bóg pokonuje nasz grzech. Każdy z nas może być więc czynnym uczestnikiem wspólnoty Kościoła. Odnowa Kościoła dokonuje się wtedy, gdy on wypełnia swoją misję na ziemi.


s. Ingeborg-Marie Lovenskiold Grüner Kvam OP - mniszka dominikańska, mieszka w klasztorze w Oslo. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

VIR EVANGELICUS

TY JESTEŚ TYM CZŁOWIEKIEM

"Ojcze, w Twe ręce składam ducha mego"

Owocem zaś Duch Pana

Człowiek z drzewa (2)


komentarze



Facebook