ZBYWALNE I NIEZBYWALNE
Jeśli godności ludzkiej nie będziemy traktować jako wartości wewnętrznej, związanej z samym faktem naszego istnienia, to niektórym z nas należy z góry tej wartości odmówić.

FOT. CLAIRE THIBAULT / PEXELS


Co mam na zbyciu? Jeżeli nie jestem kupcem, to odpowiadając na to pytanie, wskażę na rzeczy, których już nie używam. – Jeśli chcesz, to weź, mnie to już niepotrzebne – mówimy. Bywa, że takie rzeczy na zbyciu stają się prezentami, ale to niezbyt dobrze świadczy o zbywającym, bo jeśli zależy nam na obdarowanym, to się zastanawiamy nad tym, co mogłoby mu sprawić radość lub czego potrzebuje, a nie czego by tu można się pozbyć, mając przy okazji prezent z głowy. Rzeczy na zbyciu nie są najczęściej rzeczami do wyrzucenia – szkoda wyrzucić, może się jeszcze komuś przyda. Im bardziej rzecz na zbyciu wydaje się nam wartościowa, tym staranniej szukamy kolejnego właściciela.

Zazwyczaj gromadzimy rzeczy pod kątem ich przydatności. To, co zbywamy, zostało najczęściej uprzednio uznane przez nas za zbędne. Czasem niezmiernie trudno się rozstać z tym, co w danej chwili niepotrzebne, bo nie wykluczamy, że może się jeszcze kiedyś przydać. Dzisiaj niespecjalnie wiem do czego, ale jutro może się okazać niezbędne. Może – nie musi. Te rzeczy, o których posiadaniu nawet nie pamiętamy, z pewnością nie są nam potrzebne.

Niektóre przedmioty przechowujemy z prostego sentymentu. Niby do niczego nam niepotrzebne, ale kogoś nam przypominają, są totalnie nieużyteczne, ale jednak dbamy o nie, jakby były cenne. Po co komu pęknięta filiżanka, pluszowy misiek z wydłubanym okiem czy zupełnie wyświechtany dywanik wiszący na ścianie nad łóżkiem? Potrzebne ci do czegoś? Praktycznie nie, ale to wspomnienia, wspomnienia też są potrzebne. Rzeczy mają moc przechowywania wspomnień. Wspomnienia też czasami mamy „do zbycia”, ale to nie takie proste. Nie wszystkiego można się tak łatwo pozbyć.

Kolekcjonerzy rzeczy przydatnych mają z czasem problem z ich przechowywaniem. Metry kwadratowe, którymi dysponujemy, najczęściej nie pozwalają nam na zakładanie w mieszkaniach magazynów, strychów też najczęściej nie mamy. Jeśli zatem w kolekcjonowaniu rzeczy przydatnych towarzyszy nam umiar i rozsądek, to czasem przed kolejnymi świętami, a czasem przy okazji wiosennych porządków otwieramy szafy i kartony i szukamy adresów, pod które można zanieść to, co mamy na zbyciu. Zauważmy przy tym, że jeśli przez zbywalne rozumieć będziemy rzeczy, których pozbycie się jest możliwe, to mogą być to zarówno przedmioty potrzebne, jak i niepotrzebne. Innymi słowy: nie wszystko, co jest zbywalne, jest niepotrzebne, a z tego, że nie chcę się czegoś pozbyć, wcale nie wynika, że jest mi to rzeczywiście potrzebne.

Bywa, że dopiero życiowe perturbacje uświadamiają nam, jak niepotrzebne było to, co uznawaliśmy za potrzebne, co więcej – wydawało się nam, że nie mogliśmy się bez tego obyć. To, czego tak trudno było się nam pozbyć, zabrała woda, strawił ogień, ktoś nas okradł, zepsuło się – i nie ma! A skoro dalej żyjemy, to znaczy, że można było bez tego żyć. A piszę o tym nie dlatego, żeby zachęcać czytelnika do eksperymentowania ze zbywaniem rzeczy, by w ten sposób mógł się sam przekonać, co mu potrzebne, a co nie. Wskazuję na zbywalne dla kontrastu – mam nadzieję lepiej dostrzec w ten sposób to, czego się nie można pozbyć. Wspomnieliśmy już wyżej, że taką trudno zbywalną czy wręcz niemożliwą do pozbycia się rzeczą są wspomnienia, ale nie tylko one.

 

(...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Barbara Chyrowicz SSpS - prof. nauk humanistycznych, dr hab. filozofii, etyk, kierownik Katedry Etyki Szczegółowej KUL, członek Papieskiej Akademii Pro Vita, należy do Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego. Jest między innymi autorką książek "O sytuacjach bez wyjścia w etyce" (2008) i "Bioetyka. Anatomia sporu" (2015) oraz współautorką podręcznika "Etyka zawodu psychologa". Mieszka w Lublinie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

WIARA I DANINA

GRANICE SZCZĘSNE I NIESZCZĘSNE

Życie chciane i niechciane

PRAWO DO ODMOWY

CIAŁO, KTÓRE ZDRADZA


komentarze



Facebook