TYLKO POKORA
Pwt 26,4-10 | Ps 91,1-2.10-15 | Rz 10,8-13 | Łk 4,1-13

Paweł Zybura OP

– Co was wypędza? – pytał złe duchy, mierząc się z nimi w nierównej walce, pustelnik. – Posty?

– A czy widziałeś nas kiedyś głodnymi lub o suchych pyskach? – odpowiedziały przewrotnie pytaniem na pytanie.

– A więc czuwanie! – wykrzyknął.

– Nie śpimy! – spokojnie odrzekły. – Nawiedzamy cię przecież za dnia i w nocy.

– Życie pustelnicze? – zapytał raz jeszcze, nie tak pewny siebie jak wcześniej. Odparły: Pustynię przecież mamy za mieszkanie.

– Więc co was wypędza?

– Nic nie może nas pokonać… tylko pokora.

Odpowiedź, którą usłyszał pustelnik, przekazana Kościołowi w tradycji ustnej, a zapisana w Księdze Starców, musi nam wystarczyć. Pokora, która jest trzymaniem się prawdy tak mocno jak ziemi, po której codziennie stąpamy.

Gdy zajrzymy do dzisiejszej Ewangelii, nic innego, żadnej innej tajnej broni, której Jezus użyłby przeciw diabłu, nie znajdziemy. Proste fragmenty Tory: Dawarim, czyli Słowa, oraz Tehillim, czyli Pieśni, no i świadomość, że „jest się kuszonym”. Ot, cały Jego arsenał! Dostępny Bogu, który stał się człowiekiem.

Te pierwsze, czyli fragmenty Pisma, są na wyciągnięcie ręki. Znamy przecież ludzi, którzy noszą ze sobą Biblię lub tylko Nowy Testament pełne pozakreślanych zdań czy fragmentów, z pozaginanymi rogami kartek. Widać, że ta mała, schowana w kieszeni czy torebce książeczka jest dla nich bronią poręczną, często używaną, codzienną. Przecież pokusy nie są sytuacją rzadką i niezwykłą, dlatego właśnie z niej pokornie korzystają.

Prawda o nas samych to uświadomienie sobie, że samemu się tej walki nie wygra. Ile razy jeszcze musisz „być kuszony”, żebyś się przestał okłamywać, że „nic beze Mnie” – jak mówi Jezus – uczynić nie możesz (J 15,5)? Przecież i On – jak wierzymy – „nie korzystał ze swej równości z Bogiem, ale uniżył samego siebie, gdyż przyjął postać sługi, stając się podobnym do ludzi” (Flp 2,6–11). Posłużył się Słowem natchnionym przez Boga i nie udawał On – Kyrios – Pan całego wszechświata, że nie musi zachować czujności.


Paweł Zybura OP - ur. 1977, dominikanin, duszpasterz duszpasterstwa Post13 oraz ekonom klasztoru, mieszka w Poznaniu. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

PAMIĘĆ

DAJ SIĘ ZASKOCZYĆ

Adwentowy alert

SIŁA I WIARA

Akademia Opatrzności


komentarze



Facebook