Archwium > Numer 553 (09/2019) > Dominikanie na niedziele > UWOLNIĆ OD DŁUGÓW GRZECHÓW

UWOLNIĆ OD DŁUGÓW GRZECHÓW
Am 8,4-7 | Ps 113 | 1Tm 2,1-8 | Łk 16,1-13

Jakub Bluj OP

Dzisiejsza Ewangelia jest nie tylko trudna, ale także skandaliczna: oto oskarżony o defraudację rządca majątku na naszych oczach kontynuuje przekręty. I zamiast spotkać się z potępieniem, zostaje za to pochwalony. Przeczuwamy, że przy takiej pobieżnej lekturze umyka nam coś fundamentalnego. Sens opowieści nadają słowa Jezusa, który ją komentuje. Od początku określa On mamonę jako niegodziwą (adikia), łącząc ją od razu z zachowaniem nieuczciwego (adikios) rządcy. Później precyzuje, że stanowiła ona cudze dobro. Następnie – używając wyrażenia „wszystko się skończy” – mówi o zbliżającym się bankructwie. Z kontekstu opowieści wiemy, że tym, który mógłby stracić wszystko, jest oczywiście sam rządca, ale przede wszystkim także jego pan, który nie odzyska długów.

Zaskakującym skutkiem takiego nieuczciwego zdobycia przyjaciół ma być przyjęcie do wiecznych przybytków, co słusznie rozumiemy w kluczu eschatologicznym – greckie słowo skene oznacza namiot i jest nawiązaniem do namiotu spotkania, w którym przebywała Boża obecność podczas wędrówki przez pustynię.

Kluczem do zrozumienia Ewangelii jest sposób, w jaki rządca zyskał przyjaciół: darowanie im długów. Metafora darowania długów była dominującym w czasach Jezusa sposobem opisania odpuszczenia grzechów. „Przebacz nam nasze grzechy, my zaś przebaczamy naszym dłużnikom”, pisze Łukasz (11,4), a Mateusz (6,12) stwierdza jeszcze wyraźniej: „przebacz nam nasze długi jak i my przebaczyliśmy naszym dłużnikom” (por. Łk 7,36–50, zwł. 41–42).

Nieuczciwym zarządcą, przebaczającym dłużnikom Boga jest Jezus, który przez krzyż skreślił nasz zapis dłużny (zob. Kol 2,14). Jednakże ta interpretacja nie tłumaczy początku opowieści – oskarżenia o defraudację. Jest ona związana z ludzkością: to człowiek uzurpuje sobie prawo do własności Bożych. I dlatego Chrystus Jezus, Bóg i człowiek zarazem, jest pośrednikiem między Bogiem a ludźmi i „wydał siebie samego na okup za wszystkich jako świadectwo” (zob. 1 Tm 2,5n).

Zgodnie z tym świadectwem oraz dzięki niemu także my możemy odpuszczać sobie nawzajem długi i w ten sposób zapewnić sobie wieczne przebywanie w obecności Boga.


Jakub Bluj OP - ur. 1980, dominikanin. Student École biblique et archéologique. Mieszka w Jerozolimie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

CHRZEST DLA SPRAWIEDLIWYCH GRZESZNIKÓW

SIOSTRA I BRAT

HOJNOŚĆ W DAWANIU

KONKRETNY GEST

OBRAZ BOŻY W NAS


komentarze



Facebook