Od sporu do dialogu
Przed II soborem watykańskim nie było warunków do stałej wymiany myśli między żydami i chrześcijanami bez założenia, że jedna strona zwycięży, a druga zostanie pokonana. Przyjęcie deklaracji "Nostra aetate" wyznaczyło nowe ramy braterskiego dialogu.

Dążenie do dialogu międzyreligijnego wydaje się imperatywem kategorycznym naszych czasów. Trudno nie zgodzić się z hasłem Hansa Künga „Nie ma pokoju między narodami bez pokoju między religiami”, które po 11 września 2001 roku stało się namacalną rzeczywistością. Jednak nawet ofiary ostatnich zamachów, które jeszcze mamy przed oczyma, nie mogą przesłonić rzeczywistości obserwowanej przez ostatnie czterdzieści lat, w której ciągłe upowszechnianie całkowitej sekularyzacji z jednej strony i wszechobecność fundamentalizmu religijnego z drugiej stanowią niepewny i nieprzyjazny grunt dla członków wspólnot religijnych, pragnących włączyć się w dialog. Aby umożliwić dialog, musimy stworzyć atmosferę wolną od strachu, a stąd już tylko krok do zbudowania atmosfery zaufania.

Rozziew między nadziejami ludzi, którzy podejmują dialog, a strukturami instytucjonalnymi ich wspólnot religijnych, często stwarzającymi atmosferę podejrzliwości co do wartości dialogu, przyczynia się do tego, że uczestnicy dialogu zaczynają wątpić w sens własnych poczynań. Na przykład, kiedy we wrześniu 2000 roku ukazał się dokument Dominus Iesus, wybuchł spór odnośnie do tego, czy jego treść dotyczy żydów. W swoich wystąpieniach kardynał Dulles twierdził, że podejmowane ostatnio na nowo rozważania nad judaizmem dotyczą jedynie spraw związanych z sytuacją polityczną Kościoła, nie zaś kwestii teologicznych. Jednak bardziej szczegółowe wyjaśnienia ze strony kardynała Kaspera i samego kardynała Ratzinge (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Michael A. Signer - rabin Synagogi Reformowanej, współautor i sygnatariusz żydowskiej deklaracji o chrześcijaństwie "Dabru emet", profesor University of Notre Dame zajmujący się problematyką i kulturą żydowską. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Historia pewnej miłości

Klasztor w Qumran (3)

List Stefana Niesiołowskiego

FILM O ŻYCIU

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI


komentarze



Facebook